گیاهی ترین گیاهی ترین AnzanDigital فروشگاه
صفحه خانگی / دسته‌بندی نشده / جشنواره فصلی داستان چهارگاه و درخشش وزوانیها

جشنواره فصلی داستان چهارگاه و درخشش وزوانیها

به گزارش خبرگزاری ایمنا، موزه هنر های معاصر این روزها شاهد رویداد های کم نظیری در سال های گذشته است. بعد از نشست شب فرهنگ و هنر لهستان، حالا بنا شده بود، طنین داستان و داستان خوانی در حیاط این موزه بپیچد. آفتاب از پشت بام روی آب زلال حوض موزه آب افتاده و باز هم در این گرمای تابستانی، نسیمی که از بین کاج های می گذرد، بوی داستان نویسان بزرگ معاصر را در این موزه به همراه می آورد. بوی داستان های احمد گلشیری، بهرام صادقی، علی خدایی و…

بعد از تنفس در این هوای داستانی نوبت به تار نوازی سعید قاسمی و شروع رسمی جلسه، با مجری گری مهدی با تقوا می رسد. باتقوا، در همان ابتدا، ضمن خوش آمد گویی به حضار، نوید آن را می دهد تا جلسه ای سراسر داستانی داشته باشیم و از محمد عیدی، مدیر فرهنگی سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری اصفهان دعوت می کند تا اولین سخنران این جلسه باشد.
عیدی در ابتدای سخنانش با اشاره به اهمیت داستان و هنر در جامعه می گوید: سیمون وِی، یکی از فیلسوفان معاصر معتقد است، بزرگترین ظلمی که یک انسان می تواند در حق خود، دیگران، طبیعت و حتی خدای خودش بکند، توهم است. توهم انسان را از واقعیات دور می کند و باعث می شود انسان درک صحیحی از محیط خود نداشته باشد. در عوض تخیل باعث نزدیکی انسان به واقعیات و تعالی بخش انسان خواهد بود. یونانیان ۲ بال انسان را تخیل و تعقل می دانستند.
مدیر هنری سازمان فرهنگی تفریحی شهرداری، در ادامه با اشاره به شهر فرهنگی و لزومات آن توضیح می دهد: شهر فرهنگی با نشانه های کالبدی و شبکه های ارتباطی عناصر انسانی تشکیل می شود واین علاوه بر تاثیری که بر یکدیگر می گذارند، از یکدیگر الهام هم می گیرند. ما در یک چنین شهری، باید خلاقیت فرهنگی هنری نیز داشته باشیم و منظور خلاقیت جمعیست، چرا که جامعه خلاق، شهروند خلاق به وجود می آورد و در این بین ادبیات بازوی ستبر جامعه برای نیل به این هدف است. داستان و که رویکرد نوین آن بعد از مشروطه آغاز می شود مهم ترین بخش از ادبیات در تناسب با مؤلفه های کنونی اجتماع است.
وی در ادامه با تاکید بر لزوم توجه به این گونه ادبی خاطر نشان می کند: برخی می گویند، اصفهان در زمینه های هنری، فقر محفل دارد. چنین جلساتی، می توانند این فقر محفل را پوشش دهند و با ادامه فعالیت های خود، نسل دیگری از نویسندگان پدید آورند.
پس از سخنرانی محمد عیدی، مهدی با تقوا خبری غیر منتظره را اعلام می کند: تصمیم بر این شد که هر گاه، از چهارگاه را به یکی از بزرگان ادبی پارسی تقدیم کنیم و گاه نخست، را به عبید زاکانی تقدیم می کنیم.

در این قسمت حجت الله نجف پور و مسعودی طاهری، چند حکایت از عبید زاکانی را اجرا می کنند. گوش سپردن به این حکایت ها، آن هم با اجرای رادیویی و فضا سازی هایی که با صدای هنرمندان ایجاد می شود، حال و هوای جلسه را صمیمی تر می کند و با اتمام اجرای رادیویی حکایت ها، محمد جواد جزینی، داستان نویس و مدرس دوره های داستان نویسی به روی سن می رود.
وی ضمن ابراز خرسندی از برگزاری چنین جشنواره هایی می گوید: خوشحالی من، تنها از حضور در اختتامیه یک جشنواره نیست، چرا که این جشنواره، در امروز، علاوه بر پایان گاه نخست، کار تازه ای را آغاز می کند. متاسفانه جشنواره ها در کشور ما بعد از اختتامیه و معرفی برگزیدگان، آن ها را تنها می گذارند و تا جشنواره بعدی فعالیتی ندارند. اما این جشنواره، تنها به معرفی استعداد ها نمی پردازد و در ادامه نیز در تعامل با نویسندگان جوان، فعالیت خود را ادامه می دهد.
جزینی در ادامه، با اشاره به عبید زاکانی اضافه میکند: عبید، از اولین نویسندگانیست که مسائل اجتماعی، فرهنگی و سیاسی را به صورت طنز بیان می کند.
در قسمت بعدی این رویداد فرهنگی، الهه رضایی، مدیر مرکز آفرینش های ادبی قلمستان، به عنوان دبیر جشنواره با اشاره به ویژگی های منحصر به فرد این جشنواره می گوید: در کلیه مراحل این جشنواره، از خرد جمعی بهره مند شدیم. خرد جمعی که در برخی امور، تنها نامی از آن وحود دارد، در این جشنواره شالوده کار بوده است. علاوه بر این، امروز را اختتامیه نمی دانیم، چرا که از فردا بار مسئولیت ما سنگین تر خواهد شد و با برنامه های بیشتری همراه با نویسندگان جوان شهرمان ادامه می دهیم. در این دوره از جشنواره، ۱۹۰ نویسنده و ۴۰۰ اثر شرکت کرده بودند که نشان از پتانسیل بالای شهر در زمینه ادبیات داستانی دارد.
پس از آن، ضمن رونمایی از پوستر گاه دوم جشنواره داستان فصلی چهارگاه، علی خدایی، داستان نویس نام آشنای اصفهان، بیانیه هیئت داوران را قرائت می کند. خدایی در قسمتی از صحبت هایش می گوید: من ۲۷ سال است در بیمارستان خورشید کار می کنم و مسیرم طوریست، که هر روز از جلوی این موزه می گذرم. همیشه حس می کنم، یک نفر از پشت پرده های این موزه به من نگاه می کند یا پرده را تکان می دهد. همیشه می خواستم داستان این پرده ها را بنویسم ولی تا به حال نشده. متاسفانه اصفهان در بین داستان هایی که به مجموعه رسید، دیده نشد. خواهش می کنم، اصفهان را بنویسید.
حالا، شراره های آتشین خورشید فروکش کرده اند و تمام نویسندگان جوان و جویای نام، در انتظار اعلام برگزیدگان هستند.
در این بین مهدی با تقوا در اقدامی خلاق، اعلام می کند، هر نفر جایزه اش را از دست یکی از فعالان فرهنگی هنری استان خواهد گرفت.  به این ترتیب اسامی یک به یک خوانده می شود.
جایزه اول به مجید زاهدی پور تعلق می گیرد که البته چون حضور ندارد، جایزه را علی خدایی به نماینده اش می دهند.
جایزه نفر دوم به سید محمدرضا محمودی تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان امرالله احمد جو می گیرد.
جایزه نفر سوم به فهیمه زاهدی پور تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان محمد جواد جزینی می گیرد.
جایزه نفر چهارم به آسیه براتی تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان سلمان با هنر می گیرد.
جایزه نفر پنج به علی فردوسی تعلق می گید و جایزه اش را از دستان سعید محسنی می کیرد.
جایزه نفر ششم به زهرا امینی تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان  اکبر اخلاقی می گیرد.
جایزه نفر هفتم به فهیمه قائدی تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان فرهاد بردبار می گیرد.
جایزه نفر هشتم به رؤیا کریمیان تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان محمدرضا رهبری می گیرد.
جایزه نفر نهم به علیرضا سراجیان تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان خدیجه شریعتی می گیرد.
جایزه نفر دهم به شادی وکیلی تعلق می گیرد و جایزه اش را از دستان مرضیه گلابگیر میگیرد.
جلسه در اینجا به پایان می رسد. دم غروب است و لحظه آخر به پنجره های موزه نگاه می کنم. کسی از پشت پرده همه ما را نگاه می کند./

درباره admin

مطالب مشابه

روایت شهادت تک تک یاران امام حسین در دشت کربلا

شب و روز عاشورا بنابر سنت تاریخی متعلق به امام حسین (ع) سرور و سالار …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.